Beni artık ben bile tanımıyorum,
Sizinde tanıyabileceğinizi sanmıyorum,
Yüreğim kavrulmuş, artık yanmıyorum,
Kapanmışım içime, dünyayı umursamıyorum.
O kadar zormuş ki beni anlayıp tanımak,
Mümkün olmadı kimseye kendimi anlatmak,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta