Artık Tamam Şiiri - Sadık Kocabaş

ARTIK TAMAM
Kapıyı üstüme kilitledim, sustum,
Öfkemi bir gece boşluğa kustum,
Hayatın sesini içimde kıstım,
Yabancı bir yüzden kendime döndüm.

Camlarda biriken tozlara baktım,
Kırık bir saatin ardına aktım,
Eski tüm anları bir kibritle yaktım,
Dumanı dağılmış bir düne döndüm.

Ne bir söz beklerim ne de bir haber,
Artık ne beraberiz ne de beraber,
Yıkıldı başıma o koca mabertler,
Kendi içimdeki o kışa döndüm.

Bitti bu gürültü, dindi bu fırtına,
Yükümü bıraktım dünyanın sırtına,
Benzerim kalmadı o eski kartına,
Hükmü geçersiz bir işe döndüm.

Kaldırım taşları sayar adımlarımı,
Rüzgârlar süpürür tüm yanımlarımı,
Değiştim hayatın tüm tanımlarımı,
Bitmiş bir kitabın sonuna döndüm.

Kalemsiz Şair’im, yolun sonu bu,
Aslında herkesin en eski konu bu,
Çıkarıp attığım bir hırka, donu bu,
Kendi sessizliğim, özüme döndüm