"Pencerelerin manzarası değişti.
Hangi gece farklıydık." Dedim. "Gündüzlerin aksine. Geceleri herkes farklıdır." Dedi.
Sonra bir gece çöktü.
Gece bu kadar mı karanlıktı.
Ve ardından yalnızlık sardı.
Yalnızlık bu kadar mı sessizdi.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta