Bir damla var hemen gözlerimin altında ve paltomun üstünde binlercesi, yine ağlayacak bir arkadaş bulmuşum kendime, yürüyorum.
Yanaklarıma üzülüyorum en çok, ıslanmayı bekliyorlar çaresizce.
Ne yanlız başına bir anlamı var gözyaşlarımın nede benim onlara yüklediğim bir mana. Paltomun üstündekilerden farksızca keyiflendiriyorlar beni.
Ve ben
ARTIK GÖZYAŞLARIMA GÜLÜYORUM...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta