Güzel şeyler düşündük,beyaz şeyler,
Uzun dar patikalarda yürüdük beraber;
Nefesimiz avuçlarımızda yan yana sessizdik,
Mavi gecelerimizde karanlık çiçekler oluyordu.
Sabahlarmızın sessizliğine kuş sürüleri sığdırıyorduk,
Kalkıp gitmeli diyorduk artık;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta