Sessizliği gölge yaptık kendimize,
Kahve fallarını da umut,
ve Reflekslerimizi de mesafe.
Çok geçmedi başkalarını da dert ettik,
Ve onların sözlerini de.
Ayrılığı alışkanlık yaptık sonra,
sanki birbirimizi çok görüyormuş gibi,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta