Sen, gülüyorsun ben gülüyorum,
Sen susuyorsun, ben düğümleniyorum.
Sen konuştukça; ben kendime geliyorum..
Sonra tüm tükenişlere inat tükenmez kalemimle başlıyorum yazmaya. Satır araları, bir nevi inziva oldu bana. Gecenin göğsüne saklanmış hayallerimi hatırlıyorum sonra. Hayallerim; miadı dolmuş, silik biraz da…
Sen; gözlerinde bahar çiçekleri gibi açtığım adam, “ne kadar sevdin” diye hep soracak olsam da, cesaret edip soramıyorum çoğu zaman..İçimde bir sızı gibi kalmıştır hep; zaman zaman acıyan. Sızım, solumdan gelir hep. Sonrası kendi içimde yarattığım kapı arkası yalnızlıklar…Sonra dalıp giderim çok uzaklara..
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları



