Soytarı yüreğim çıkmazlarda ve,
Sen uzaklarda.
Her elimi uzatmam yetmez oldu bu kalbe.
Sevgi ağır gelir oldu bu bedene.
ÖLümün bile nefesi ensemde gezinmekte.
Hançer gibi hasret yüreğime saplanıp gizlenmekte.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta