Gözlerim dalıyor, ne yana baksam
Bir yabancılık çökmüş her sabaha
Ne bir çağrı, ne de bir umut var
Yolumu seçtim, dönmem artık
Kalbim yorulmuş, yükü ağır
Ne sevda taşıyor ne de sitem
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta