Gitmeden, çiçekler vardı kırlarımda kışları
Şimdi hezeyan dolu göğsümün sol altı Amalaştım göremiyorum yazı, kışı, baharı
Artık yandı ormanlar gölgesiz kaldı başımız
Biraz fazla yaşlanmış gözümüzde yaşımız
Şimdi gidiş vaktidir bundandır hüsranımız
Kısa yol olsa da varamaz ayaklarımız
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta