Dağları,taşları bir nefeste aşarken
Yürüyemiyorum,yoruldum artık.
Dünyanın yükü ağır geliyor
Şu zayıf bedenime ,çekemiyorum artık.
Her taraf pisliklerle doldu
Temiz yer yurt kalmadı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta