Oysa bir feryatti dilin de,
boynunun tan yerine vurulması...
şimdilerde ölüm anıldıkca ürperir oldun.
ecel şerbet olsa, ziyanı yok derdin.
daha çok inci mercan derken,
gaflet kıyılarına ansızın vurdun.
Kahrı, bir hançere sığar buldun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta