Mecnunca yaşarım dertliyim gönül
Sevdanla geçti vakit busen hatıralarda artık
Bir hayat solan yaprak misali ömür
Son demlerinde ümitsiz çaresiz artık
Ne ettim ne buldumsa sende yarim
Harcanmış emekler boş zarar ziyan artık
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta