Gülüşün açan bir tomurcuktu
beni bahar akşamlarına götüren
Güneşin batışına doğru bir tekne gezintisi
.............................kızıl bulutlar arasından.
Ballanmış vişne tadında şimdi
..............................o günlerden arta kalan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok çok güzel demekten başka bir seçenek bırakmamışsınız ki yorumcuya..
Kaleminize sağlık,teşekkürler..
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta