Arslan Abi,
Bizim Mudanya şoforümüz kendisi.
Ne zaman gülse kaz ayakları ayaklanan abimiz.
Arslan Abi,
Yolumuzun neşesi.
Esprilerimizin ana kahramanı.
Uçan Ağustos böceği misali, karınca beyimiz.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta