Arsız Yalnızlık Şiiri - Demlenmiş Şiirler 2

Bir sessizlik çalar kapıyı,
gelen, ıssızlığın habercisi.
Nazik bir sesle haber verir yokluğu,
bir çay içimi kadar zamanda.

Sonra bir veda doğar karanlıktan,
akşam geceye kavuşurken.
Elveda der umutlara,
elveda yeşeremeyen düşlere.

Sonra, arsız bir yalnızlık gelir
terk edilmiş odalara çöken toz gibi.
Arsız bir yalnızlık, sofralara konulan,
tatsız ekmek, susuz toprak gibi.

Yediğinden eksilten, içtiğinden çalan
Gözü doymaz bir boşluk,
her nefeste içine çöken
her bakışta gözleri karartan,
arsız bir yalnızlık.

27/11/2025
23:32 #wahran
@demlenmisSiirler
(673)