Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
zorla güzellik olmaz
beklemekle zaman dolmaz
bir güle kaç bülbül konar
gül hangini seçer bilinmez..
bunlar döküldü dilimden şiirinizi okuyunca sayın Ağır..güzelde, soru işaretlerine bir anlam veremedim..ünlem olabilirdi..tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta