Armonika Şiiri - Bülent Öntaş

Köpeği işetmem lazım, sevgiliyi öpmem lazım,
Vesselam benim kaçmam lazım.
Söyle, nasıl kalkılır bu masadan?

Rakıyı içmem lazım, kendimden geçmem lazım,
Vesselam benim göçmem lazım.
Söyle, nasıl uçulur kanatsız gökyüzünde?

Eskisi gibi vefalı da değilmiş insanlar;
Yollara düşmem lazım,
Bremen Mızıkacısı da olmam lazım.

Eşekler doğru yolu bilirler, takip etmem lazım,
Dans etmem lazım merdivenlerde.
Söyle, nasıl çıkılır dirençsiz yokuş yukarı?

Odunu kapmam lazım, sobayı yakmam lazım.
Karda kışta sevişmem lazım
Bir yerden başlamam lazım..
Söyle, nasıl açılınır sevgiliye?

Of ulan of!
Köpeği sokağa salıp kediyi evden atmam lazım,
Biraz da utangaçlığımı
Vesselam, almam lazım fazlalıkları sevgilinin üzerinden,
Hani yorulmasın diye canım.

Benim ayıkmam lazım.
Rakı da rakıymış he!
Şarap da bekliyor sırada; geç oldu, onu da dökmem lazım baştan aşağıya...

Bülent Öntaş, 03.12.2025