Armoni buğusunda, hayat hikayeleri
Umut kundaklarına sarılı bebekler
Yürek kafesinden fırlayıp kacarmı
Sürgün hayatı yaşıyor, ruh bedende
Sırtın tam ortasında mızrak yarası
El yetişmiyor, sızısı can yakar
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta