Nerden geliyor baksana sen meyl-i sefâhet
Fıtrat diyerek geçme biraz dursana fikret
Hazzın putun olmuş para menşûr-u mukaddes
Menba‘-ı sa‘âdet olamaz bulsa da ma‘kes
Sesler çekilip kayboluyor yorgana bir bir;
Yattıkları yerler aralıklarla makâbir.
Düşmek gece girdâbına bir başka ölümmüş,
Gittikçe sıkan ipleri kasvetli düğümmüş.
Geçtim gecenin puslu, soğuk hisli yerinden;
Ayların sultânı ol eyyâm-ı ma‘dûdât olur
Mü’mine lutf-ı Hudâ ihyâ-yı hoş evkāt olur
Her nefestir bir ganîmet rûha bin lezzet verir
Zikre dalmaktan gönül pür-feyz olup mir’ât olur
Dünyada değer varsa eğer zerre kadardır
İnsanla bulur kıymeti onlarca asırdır
Bir çok kötülük işlemiş ondan kalır amma
İnsanda mukaddes tarafın al kanı vardır
Doğdun yine yalnız, batacaksın yine yalnız.
Etrafına baksan göreceksin, daha kimler...
Sensin buranın sakini, "göklerdeki ıssız";
Senden daha çok var, kimi sessizliğe mücber.
Doğdun diye batmak mı gerektir yine yalnız?
Sen başka güneşsin; batıdan doğ, doğudan bat.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!