Zamanın imbiklerinden süzülen o ağır sızı,
Avuçlarında dindi arkeoloğun;
Eğildi toprağın, nabız gibi attığı yere.
Elindeki çelik değil;
Hafızanın kabuğunu soyan mukaddes sabırdır.
Bir nisan akşamı,serin bir günün,
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,
Devamını Oku
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta