Öyle bir an vardırki,
eline, diline, kalemine hakim olamazsın..
Ta derinliklerden gelen o esintiye,
sende uyup, içinden geldiğince,
koyverirsin kendini.
Önünde muhteşem bir körfezin serilmesi,
kulağındaki müziğin katalizör gibi çalışması,
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta