Ayçiçeği tablalarının sarısını düşünüyorum.
Ferace karasında bir şarkı,
Uzun hikâyesini haykırıyor tarlaların,
Günyüzü görmemiş kadınların,
Yaralı ve hakkı yenmiş ellerini,
Üzünç iklimlerine bulanmış.
Bir çocuk gelinin vitrinlere bakışını,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta