Arkandan Kapıyı Sessizce Kapattım

Arkandan Kapıyı Sessizce Kapattım

Arkandan kapıyı sessizce kapattım,
Hiçbir gürültü, hiçbir haykırış olmadan.
Gitmiyordum;
Gitmekten çok,
Bırakıyordum seni,
Ve kendimi.

Sana dair ne varsa,
Küçük ayrıntılarla ördüğüm düşler,
O anılar,
Birdenbire sustu.
Sessizliğin içinde kayboldular.

Kapı kapandı,
Ama kapının arkasında
Bir boşluk,
Bir eksiklik kaldı.
O boşluğu dolduracak kelimeler yoktu artık.

Ne geçmişe bakabildim,
Ne geleceğe umutla.
Sadece o anın soğukluğunda kaldım,
Ve sessizliğin ağırlığında.

Belki sen anlamadın,
Belki de anlamak istemedin.
Ama ben…
Bu sessiz vedayla,
Kendimi özgür bıraktım sonunda.

Arkandan kapıyı sessizce kapattım,
Ve fark ettim ki;
En zor olan,
Açık bırakılmış yaraları kapatmaktı.
Oysa ben,
Sadece suskunluğumu seçtim,
Ve kapıyı kapattım.

Bu şiir de üçlemeye derinlik katacak
Şiir Hamit Atay