Ey sırlar perdesini örten yüce dağ!
Kıyamet vaktinde yapraklarını dök.
Gülüşü güzel insanları'n üstüne yağ,
Kalbimdeki şu derin hazzı durma, sök!
Sen ki nice insanları aştında aldın gölgene,
Bir bak bana gölgeni aşan bir yiğit geldi!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta