Arkamda kal.
Arkamda kal da kimseler bilmesin.
Kimse görmesin tutunmuşluğun hazzını.
Arkamda kal,ama kopma benden.
Adım adım gel peşimden.
Bir çınarın gölgesinde essin rüzgar.
Bir nargile dumanında tutuşsun arzular.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bazen şiirler dile gelir,seslenir yüreğin en derinlerine,işte böyle sese dönmüş şiirlerden biri bu....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta