Yaşamak, başlı başına bir uçurum kenarında yürümektir zaten.
Bazen ayağın kayar, bazen bilerek, isteyerek bu uçurumdan aşağı atlamak istersin.
Uçurumdan atlarken, bir meleğin kanatları üzerinde olduğunu hissetmezsen,
Yere çakıldığında Azrail'in ölüm iksirini içerek uyursun
Arkadaş.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta