Kırk dört yıl önce bir gün Pirlioğlun’da tanıştık.
Uzun boy,kartal bakış,siyah saç,siyah göz,
tığ gibi bir delikanlıydın.
Kanımız birbirine ısındı,
arkadaşlık yolculuğumuz başladı.
dürüstlüğün,mertliğin,
yeri geldiğinde senin fedakarlığın,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




güzel bir hediye,,alkışşşş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta