İnsanlar, sahildeki çakıl taşlarına benzer:
Önce avuç avuç toplarsın,
Sonra teker teker atarsın.
Ama bazıları vardır ki,
Atmaya kıyamazsın.
İşte sen de o atmaya kıyamadıklarımdansın!
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta