İnsanlar, sahildeki çakıl taşlarına benzer:
Önce avuç avuç toplarsın,
Sonra teker teker atarsın.
Ama bazıları vardır ki,
Atmaya kıyamazsın.
İşte sen de o atmaya kıyamadıklarımdansın!
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta