Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
duyarlı yüreğinizi kutlarım hocam
(biliniz)
sizin de gözünüz arkada kalmasın
o güzel çiçek alnımızdan akan o onurlu pınarla büyüyecektir
ve elbet bir gün
biz o çiçekler arasında ve
o duru gök altında
buram buram tüten hasretmizle kucaklaşacağız kimimiz
iğdiş günlerin ilkyazında düşsede aramızdan
yinede biz bu uğurda o işbirlikçi kancık gecelerin ettiğine
her daim söveceğiz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta