İnanma(m) lâfına, çiğ süt emmişin
Köpekle beraber, çöplük gezmişin
Kargaya uyup, kahvaltı etmişin
Zararı(n) dokunur, arkadaş olma
Kestirmeden, kolay yola sapmışın
Yağlı kuyruk, köşe başı kapmışın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta