Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
İnsan dert çektikçe olgunlaşırmış, acı ne kadar acı bilinmez, ama bilinen tek şey acının var olması. Ve ne tuhaftır ki, insan acıya alışıyor. Çok güçlü aslında insan yaşanan acılar karşısında. Ve çok zayıf insan yaşanan hayat boşluğunda.
Kutluyorum Ruhi bey,güzel bir şiirdi. Tam puanımla selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta