Şu yalan dünyanın cevrü cefası
Çileyi ömrüme arkadaş ettim
Gülmeyen gönlümün olmaz sefası
Çileyi ömrüme arkadaş ettim
***
Mutluluk rüzgarı ben de esmiyor
Yüreğim kahırla hergün eriyor
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




İnsan dert çektikçe olgunlaşırmış, acı ne kadar acı bilinmez, ama bilinen tek şey acının var olması. Ve ne tuhaftır ki, insan acıya alışıyor. Çok güçlü aslında insan yaşanan acılar karşısında. Ve çok zayıf insan yaşanan hayat boşluğunda.
Kutluyorum Ruhi bey,güzel bir şiirdi. Tam puanımla selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta