Bazen gökyüzündeki bir yıldızsın,
Karanlık gecemi aydınlatan.
Hep yanımdaydın içindeki sevgiyle,
Kimsenin göremediği gözyaşlarımı,
Ve anlam veremediklerini gördün içimde.
İşte senin gibi olmalı arkadaş dediğin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta