Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
öykü tadında akış fena değil daha akıcı kılabilirsin o zaman daha bir şiirsel olur
insan sormaya başladımı
kaçışır gölgeler dağılır karanlıklar
sis perdesi işte o an yırtılır.
usuna ufkuna sağlık hep sor sorgula gerçeğe ulaşmak ve düşleyip düşünmek zaten insana özgü bunu ne kadar yapabilirsek o kadar iyidir.
genç koca yüreğim bu tavrın çok güzel hep böyle kal
tebrikler can Sezen sevgiyle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta