28.11.1998 İstanbul/Beşiktaş
Cömertlik yapıyorsun, fakirsin.
Aşık oluyorsun, yeniksin.
Bir avuç huzur kovalıyorsun.
Arkadaş, sen nesin?
Ağız tadıyla içeyim diyorsun, ayyaşsın.
Görürler uzaktan, dikili bir taşsın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta