Şiirin Hikayesi
-
Çocukluk arkadaşım Ihvani Şen'i saçlara kar düşmüş görünce
.
Yıllar yormuş belli sinmiş yüzüne,
Doruklara karlar düşmüş Arkadaş,
Durulmuş pınarlar dönmüş özüne,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta