Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tebrik ederim Hatice hanim hos bir siirdi yasanilmis bir dus kirikligi iceriyor yine de bazan herseye ragmen severiz tum olumsuzluklara ragmen guzellikler sizi bulsun saygilar
*** Tam puan ***
Bulvarları dolaştım,her akşam...
Mehtap mavi derinliklerde gezerken,
Ruhum inceliyor,her geçen akşam...
İnsanın kalbini para çözerken...
Harikaydi tebrik ederim Dostum keyifle okudum yuregine saglik *** Tam Puan *** + Antolojim
Biz kime ne? yaptık. ARKADAŞ…
Yada kimler, bize ne yaptı.
Kim unutturdu bize gülmeyi
Gülerken, güldürmeyi,
Sevdiğimize ölmeyi
Hatırlar mısın?
Eskiden nelerin hayalini kurardık,
Şimdi neyin hayalini kuruyoruz...
O hayallerimizi kim aldı elimizden,
Biliyor musun? …
Bizi kim ruhsuz ve çorak bıraktı ARKADAŞ…
BİR KIVILCIM DÜŞER ÖNCE BÜYÜR YAVAŞ YAVAŞ BİR BAKARSIN VOLKAN OLMUŞ GEÇ KALINMIŞ BİR SORGU ARKADAŞ..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta