Yalnızdı, fakat kalabalıklara açılırdı pencereleri.
Gözetlerken seni, seyre dalarmış âlemleri.
Duydum ki gözlerindeki soğukluk karartmış o tan yerini.
Sanırım, bu sendeki yitip gitmişliğin bir ifadesi.
Şimdilerde baktığı her yer onun arka bahçeleri.
Ardında terk edilmiş bir bank ve hüzünlü bir gezinti.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta