Yalnızdı, fakat kalabalıklara açılırdı pencereleri.
Gözetlerken seni, seyre dalarmış âlemleri.
Duydum ki gözlerindeki soğukluk karartmış o tan yerini.
Sanırım, bu sendeki yitip gitmişliğin bir ifadesi.
Şimdilerde baktığı her yer onun arka bahçeleri.
Ardında terk edilmiş bir bank ve hüzünlü bir gezinti.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta