İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Duygu ve düşünce olarak güzel. Ancak bu Metin’in şiirleştiğini söylemek zor
Şair,benim köklerimi salacak toprağım hiç olmadı,bende sevdiklerime bağışladım, demiş..
Güzel söylemiş, zaten güzel söyler..
tebrikler kutlarım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta