Ağaçların altında arsız, belli belirsiz, sessiz silüetler..
Oynaşıyor bu gölgeler.
Takmış koluna yosmalarını yavşak erkekler!
Öpüsüp koklaşıyor bu parkta tüm sevgiler..
Her biri ayrı ayrı aşkın peşindeydiler..
Yağmurlu bir perşembe serseriliğinde kurşuni bakışmalara
tanıklık edip birbirlerinin peşine düstüler..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta