Ağaçların altında arsız, belli belirsiz, sessiz silüetler..
Oynaşıyor bu gölgeler.
Takmış koluna yosmalarını yavşak erkekler!
Öpüsüp koklaşıyor bu parkta tüm sevgiler..
Her biri ayrı ayrı aşkın peşindeydiler..
Yağmurlu bir perşembe serseriliğinde kurşuni bakışmalara
tanıklık edip birbirlerinin peşine düstüler..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta