Aynı şeyleri paylaşıyoruz belki de bilmeden,
Aynı havayı soluyoruz kim bilir farkında olmadan.
Aynı yerde tutunmuşuz yaşama,
Aynı pencereden bakıyoruz hayata.
Baktıklarımız da aynıdır kim bilir?
Sen siyahı görüyorsun siyaha bakınca,
Ben, seni görüyorum tüm hüznünle.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




çok başarılı güzel bir şiir verdiğin emegin karşılığını albüm çıkanda almanı dilerim tebrikler kardeşim
Bakmak ve görmek! Hele bakılanı aşığın gözüyle görmek. Bilmem tasavvufla ilgilendiniz mi; ama bana mistizmi çağrıştırdı şiiriniz. Hoş bir anlatım, başarılı bir çalışma. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta