Arjen,
adı ateşle yazılmış bir rüzgâr gibi
içimde dolaşır.
Kıvılcımı çoktur bu dünyanın,
ama insanı yakan şey
hep kendi içindeki kor olur.
Gözlerin ufka değdiğinde bilirsin:
Işık, yol göstermez aslında—
sadece gölgeyi nereye bırakacağını öğretir.
Ve her gölge,
kendi varlığının sessiz bir yankısıdır.
Arjen,
dağların doruğunda değil,
yürüyenin kalbinde açar sabah.
Çünkü hakikat,
ulaşılan yerde değil,
gidilirken kaybedilen yüklerde saklıdır.
Bir gülüşün ardından saklı bir hüzün,
bir hüzünden sonra doğan ince bir umut vardır;
ki insan böyle böyle
kendi gecesini anlamaya başlar.
Ve sen, Arjen,
yolun neresinde durursan dur,
bir adımın diğerine söylediği şu fısıltıyı unutma:
“Hiçbir ateş seni yok etmek için yanmaz—
yanmak, sadece dönüşmektir.”
Sinan Bayram
Sinan BayramKayıt Tarihi : 30.11.2025 01:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!