Değil mi ki;
bir beden sonsuzca çığlığa büründü.
Efradını ateşe vermiş akrep misali
bir kaçış planı dar çukurdan!
Ah kurgularımın düğümünde
acılı beynim..
Nasıl kaybedersin insani yaranı?
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




aritmi!
güzeldi keyifle okudum
tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta