Küllerden inşa edeceğim gönlümün gülbahçesini,
Bir Budist rahip gibi savurunca en yoğun rüzğarla küllerini;
Bil ki nisan yağmurlarını beklemeyeceğim bu coğrafyada...
Hindistan`a götüreceğim bedenimi en yoğun rüzğarla,
Muson yağmurlarında arınınca sana dair yaşanmışlıklardan;
Ganj nehrinde arınacağım günahlarımdan...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Şiir yolunda başarılarınızın devamını dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta