Buram buram tutuşur varlığın
Gece 12'yi çalarken denizler dibinde
Gemiler demirlenmiş yutkunamadığın boğazında
Yüzünü bir sabah namazı vakti serinliğine tut şimdi
Şehir insafa gelir belki
Yüzünü gökdelenlere ve vahşi kalabalığa tut
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta