Sen vadide, bir kanadı kırık kelebek.
Ben çiçeklerden bal toplayan işçi arısı,
Rengârenk kanatları, çiçekte bir melek
İlk kez onda kanadı, yüreğinin yarası.
Bu bal arısının aşkıydı vadide, kelebeğe
Senin canın, benimse kalbim yanarken.
Kucağına alınca değdi, yüreği yüreğine,
O yorgun, bitkindi kucağında uyurken..
Kovanda balla besleyip, sardı kanadını
Üç gün sonra açtı gözlerini, koynunda.
Öyle güzel narindin ki, soramadı adını,
Zira üç günlükmüş ömrün, son uykuda.
Bu balarısının, kelebeğe aşkı ilk görüşte,
Üç günlük ömrü uykuda geçen kelebeğin,
Onunda son sabahı, kelebek öldüğünde,
Aşığı peşinden gitmişti, o gün sevdiğinin…
2026
Kayıt Tarihi : 29.1.2026 00:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!