Bana kon diyorsun dikenli dala
O gülsüz dallara konulmaz kardeş
Arıda zehirli baksana bala
Rızasız bir lokma yenilmez kardeş
Gerçek dosta uzat sevgi elini
Yerde karıncaya sevdir kendini
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Gönül kırmaya mı geldik buraya
Hürmetim sonsuzdur ana babaya
Tuncay diyor geldik insan olmaya
İnsan gibi insan bulunmaz kardeş ....Sevgili can kardeşim Tuncay bey,her şiiriniz bir derya,o deryadan bir damla gönüllere düşerse ne mutlu size.Kutluyorum.selam ve sevgilerimle.
Tuncay bey, öğüt şiirleri olarak adlandırdığınızda o eksik kalan tarifleri tamamlarsınız gibi geliyor bana!
şiiriniz çok güzel! nasihat şiirleri olarak özellikle!.. tabii arif olana! :))
saygı ve muhabbet ile!:..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta