Bir irfan ehli, kendi hakikatine arif olsa çekip gitmez,
Bir itikada uyup ta diğerlerine uymamazlık etmez.
Yani Arif-i Billah,itikadında heyula gibi olup,bağlı olduğu mürşitten emir alır,
Her ne suret olursa olsun kabul edip, cümlesine hem mahal hem mekan olur.
Bu hal sonucu kendinde bir başkalaşma ve bir değişme vaki ve vasıl olmaz.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta