İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
"Aşk", "İşk" kökünden gelen bir tabir olup, mana olarak da sevenin sevdiği kişiyi-tıpkı sarmaşık bitkisinin kendisini ayakta tutan canlı payandlarına yaptığı gibi- severken boğup öldürmesi demektir.
"Sevda" kelimesi ise yeni dilde ve tıp dilinde adına "Melankoli" denilen çok tehlikeli bir akıl ve ruh hastalığının eski dildeki adıdır Metin bey.
"Madımak" bitkisini hep duyarız da kendisiyle yakın bir tanışıklığımız olmadı. Onun için onun hakkında bilenlere ve bulup yiyenlere afiyet olsun demekten başka bir kelam edemeyeceğiz.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta